Sinds 19 december 2025 ligt er bij de Amerikaanse zorgtoezichthouder CMS een voorstel op tafel dat een oud taalgevecht in nieuwe regelgeving giet. De voorgestelde regel "Prohibiting Sex-Rejecting Procedures for Children" verbiedt ziekenhuizen die Medicare of Medicaid ontvangen om bij minderjarigen wat de tekst zelf "sex-rejecting procedures" noemt: puberteitsremmers, kruishormonen en chirurgische ingrepen die gericht zijn op het geslacht. Waar de sector zelf spreekt van "gender-affirming care" — bevestigende zorg — kiest de Amerikaanse federale overheid nu bewust een andere term. Dat is geen woordspel: de naam die een interventie krijgt, bepaalt voor een groot deel hoe het publiek, artsen en rechters erover oordelen.

Wat de voorgestelde regel behelst

Het gaat om een wijziging van de Conditions of Participation voor ziekenhuizen (42 CFR deel 482), gepubliceerd door de Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS), onderdeel van het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid HHS, in het Federal Register (document CMS-3481-P, 90 FR 59463). De regel zou ziekenhuizen die deelnemen aan Medicare of Medicaid verplichten om "sex-rejecting procedures" bij patiënten onder de achttien niet langer aan te bieden, op straffe van verlies van hun federale bekostiging. De reactieperiode voor het publiek is inmiddels gesloten: er kwamen 30.893 reacties binnen op Regulations.gov. Een definitief besluit is nog niet genomen — de regel heet in het register zelf nog altijd "A Proposed Rule".

Een naam is nooit neutraal

"Gender-affirming care" is een term die de sector zelf heeft gemunt, en die een waardeoordeel in zich draagt voordat er één feit is genoemd: wat bevestigd wordt, wordt verondersteld juist te zijn om te bevestigen. "Sex-rejecting procedures" doet het omgekeerde: het beschrijft dezelfde ingreep — het onderdrukken, veranderen of verwijderen van geslachtskenmerken — zonder de vraag of dat wenselijk is al te beantwoorden. Beide termen zijn framing, geen neutrale klinische taal; het verschil is dat de ene term de laatste jaren dominant was in de Nederlandse en internationale berichtgeving, en de andere nu voor het eerst een plek krijgt in Amerikaanse federale regelgeving.

De psychologische onderbouwing achter de term

Dat de term nu opduikt in regelgeving is niet toevallig: psychotherapeut Evelyn Ball verdedigt "sex-rejecting procedures" inhoudelijk in een essay op Genspect, gepubliceerd op 18 september 2026. Ball betoogt dat uitspraken als "ik zit in het verkeerde lichaam" een interpretatie zijn van onderliggende gevoelens — vaak schaamte, angst of verdriet — en niet het gevoel zelf. Therapeutisch werk zou daarom niet de interpretatie moeten bevestigen, maar onderzoeken wat er feitelijk gevoeld wordt en hoe dat gevoel de interpretatie "mijn lichaam klopt niet" kreeg. Ze leent een beeld van gedragsbioloog Nikolaas Tinbergen: zilvermeeuwen die een overdreven kunstmatig ei verkiezen boven hun eigen, kleinere ei — een "supernormale prikkel" die aantrekkelijker is dan wat natuurlijk is, maar niet functioneler. Medische technologie, stelt Ball, kan zo'n supernormale prikkel worden: een geïdealiseerd alternatief zelf dat psychologisch aantrekkelijker aanvoelt dan het langzame, alledaagse proces van jezelf leren bewonen.

Wat er tegenover staat

Dat een term een preciezere beschrijving geeft van wat een ingreep doet, betekent niet automatisch dat de regelgeving die hem gebruikt daarmee ook goed doordacht is. Een federale regel die op basis van een taalkeuze een behandelverbod aan alle Medicare- en Medicaid-ziekenhuizen oplegt, grijpt net zo hard in op de autonomie van artsen en gezinnen als de praktijk die ze bekritiseert — en 30.893 reacties in een korte periode wijzen op een verdeeld publiek, niet op consensus. Wat wel overeind blijft, los van de taalstrijd: de bewijsbasis voor puberteitsremmers en hormonen bij minderjarigen met genderdysforie is volgens meerdere internationale literatuurreviews zwak, zoals te lezen valt in het overzicht van de internationale heroverweging op Puberteitsremmers.nl. Die vaststelling staat los van welke term je gebruikt, en dat is precies waarom instituties zich niet achter een taalkeuze zouden moeten verschuilen — in welke richting dan ook.

Hetzelfde patroon, andere kant

Dit is het spiegelbeeld van iets wat ik eerder beschreef: hoe de Australische zorgtoezichthouder AHPRA zich organisatorisch verbond aan belangenorganisaties die zelf genderklinieken exploiteren, en hoe de Nederlandse Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg tot stand kwam zonder de onafhankelijke stem van zorgverzekeraars. In die gevallen nam een instantie de bevestigende framing als uitgangspunt zonder tegenspraak. Nu kiest een Amerikaanse regelgever het omgekeerde uitgangspunt — even resoluut, en met evenveel behoefte aan onafhankelijke toetsing voordat het definitief wordt. Kritische lezers doen er goed aan beide bewegingen met dezelfde maatstaf te beoordelen: niet welke term hen het beste uitkomt, maar welk bewijs er ligt. Een breder overzicht van hoe ik dit soort kwesties volg staat op mijn publicatiespagina.

Bronnen

Centers for Medicare & Medicaid Services / Federal Register, "Medicare and Medicaid Programs: Hospital Condition of Participation: Prohibiting Sex-Rejecting Procedures for Children" (CMS-3481-P, 90 FR 59463), 19 december 2025: federalregister.gov/d/2025-23465.

Evelyn Ball, "Self-Rejection, Integration, and the Un-Exotic Life", Genspect, 18 september 2026: genspect.substack.com/p/self-rejection-integration-and-the.